Congratulation on your 25th anniversary of Priesthood Fr.Titus Decosta. May 02, 1992 – May 02, 2017.

આજનો દિવસ અમદાવાદ ધર્મપ્રાંત માટે મહત્વનો જ નહીં પરંતુ મોટા ઉત્સવનો પણ છે, કેમકે છેલ્લા 25 વર્ષથી સંન્યસ્ત જીવનનો લિબાસ ઓઢીને ગુજરાતને પોતાની વિવિધ સેવાઓથી સંપન્ન કરનાર ફાધર ટાઇટસ ડી’કોસ્ટા આજે અમદાવાદ મિર્ઝાપુર ખાતે પોતાના સંન્યસ્ત જીવનની સિલ્વર જ્યુબિલિ ઉજવી રહ્યા છે. તો ચાલો તેમના સેવકાર્યોથી રૂબરૂ થઈએ.

જન્મ :

4 -01-1962 ના રોજ વસઈ ગાસ ખાતે થયો હતો. ભારતના પ્રથમ સંત ગોન્સાલો ગાર્સીઆના નામે આ તાબો કાર્યરત છે. 4000 ની વસ્તી ધરાવતા આ વિભાગે માતા ધર્મસભાને 57 ફાધરો, 107 સિસ્ટરો અને 10 જેટલાં ફ્રાન્સીસ્કન બ્રાધરોની ભેટ આપી છે.

પરિવાર :

પિતા જેરોમ અને માતા એનીને ઈશ્વરે 5 સંતાનોની સોગાદ આપી છે. ફાધર ટાઇટસના અર્બન અને જોસેફ નામે બે મોટા ભાઈઓ છે. નાની બહેન થીઓડોરા અને સૌથી નાના ભાઈ ડોનેશન.

સંસારથી_સંન્યસ્ત_જીવન_તરફ_પ્રયાણ :

ફાધર ટાઇટસ જ્યારે વસઈ ખાતે આવેલી હોલીક્રોસ હાઈસ્કૂલના 8 માં ધોરણમાં અભ્યાસ કરતા હતા તે વેળાએ વેસ્લી ડી’સોઝા નામે એક ફાધર આ હાઈસ્કૂલમાં પધાર્યા હતા. તેમણે વિદ્યાર્થીઓને સંન્યસ્ત જીવન વિશે સમજાવીને પૂછ્યું કે ” કોને કોને ફાધર બનવું છે “? બસ તે જ ક્ષણે ફાધર ટાઇટસે આંગળી ઊંચી કરીને પોતાની ઈચ્છા દર્શાવી દીધી. ત્યારબાદ તેઓ આ વિચારને ગૂંથતાં રહ્યા અને ધોરણ 10માં પહોંચ્યા ત્યારે મા-બાપ ને આ સંદર્ભે જાણ કરી, પરંતુ તેમના મમ્મી પપ્પા એ ધરાર ના પાડી દીધી કેમકે ફાધર ટાઇટસ તે સમયે શારીરિક રીતે ખૂબ દુર્બળ હતા. કમજોરી એટલી હદે હતી કે એક ડોક્ટરે તો ચોખ્ખું કહી દીધેલું કે ” આ તમારો છોકરો લાંબુ જીવવાનો નથી “. ડૉક્ટરના આવા કથનને લીધે ફાધરને પહેલા ધોરણમાં મુકવા માટે તેમના મા બાપને સાત સાત વર્ષ સુધી રાહ જોવી પડેલી અને એ બાબતે ધ્યાનમાં રાખીને તેમના મમ્મી પપ્પાએ તેમને સંઘમાં જવાની અનુમતિ આપી નહોતી. પરંતુ યેનકેન પ્રકારે તેઓ મા બાપને સમજાવવામાં સફળ રહ્યા અને અંતે 10 જુલાઈ 1981 ના રોજ તેમણે અમદાવાદ ખાનપુર ખાતે આવેલી સેંટ જોસેફ માઇનોર સેમીનારીની વાટ પકડી.

સેમીનરીથી_લઈને_દીક્ષા_સુધીની_સફર :

10 જુલાઈ 1981 થી 1983 સુધી તેઓ અમદાવાદ સેમીનેરીઅન તરીકે રહ્યા, ત્યારબાદ 1983 થી 1986 દરમિયાન તત્વજ્ઞાન ( philosophy ) ના અભ્યાસ અર્થે નાગપુર ગયા. નાગપુરથી પરત ફર્યા બાદ એક વર્ષ માટે પેટલાદ મરિયમપુરામાં સેવાઓ આપી. આ એ સમયગાળો છે કે જેમાં ફાધર ટાઇટસે ગુજરાતમાં સૌપ્રથમ ” યુથ કેથોલિક સ્ટુડેન્ટ્સ ” નામે વિદ્યાર્થી સંઘની સ્થાપના કરી. આ અરસામાં એટલે કે 1987-88 દરમિયાન તેમણે H.M.Patel કોલેજ કરમસદ થી B.ed ની પદવી ગ્રહણ કરી ને ચાર વર્ષ માટે એટલે કે 1988-92 સુધી દેવવિદ્યા ( Theology ) ના અભ્યાસ અર્થે નાગપુર ગયા. અંતે 2 જી મે, 1992 ના રોજ વસઇ ખાતે ધર્મધ્યક્ષ થોમસ ડાબરેના હસ્તે ધર્મધ્યક્ષ સ્ટેની ફર્નાન્ડિઝની હાજરીમાં પુરોહિત દીક્ષાથી અભિષિક્ત થયા.

સેવા_અને_સિદ્ધિઓ :

પુરોહિત દીક્ષા મેળવ્યાં બાદ ફાધર ટાઇટસને નડિયાદ નજીક પાલૈયા ખાતે આવેલ સેવા વિદ્યાલયમાં આચાર્ય તરીકે મુકવામાં આવ્યા. સેંટ મેરીઝ નડિયાદ ખાતે તેમનું રહેઠાણ હતું અને દરરોજ જમવાનું ટિફિનમાં ભરીને પાલૈયા જતા હતા. તે સમયે સેવા વિદ્યાલયમાં વિદ્યાર્થીઓની સંખ્યા કુલ 106 જેટલી હતી. આજુબાજુમાં વસેલાં માહોળેલ,કંજોડા અને સાલુંણ જેવાં ગામોમાં ફાધરે લોકસંપર્ક જમાવેલો. પરિણામે આજે આ શાળા વટવૃક્ષ બની છે.

સન 1993 માં નડિયાદ ખાતે ગુજરાતનું પ્રથમ” અખિલ ખેડા યુવા સંમેલન ” ફાધર ટાઇટસના સીધા માર્ગદર્શન હેઠળ ભરાયું. જો કે આ ભગીરથ કાર્યમાં તેમને સી. પુષ્પા. પૉલ, ફા. સીઝર, ફા. માઈકલ ફર્નાન્ડિઝ જેવાં ખમતીધરોનો યોગ્ય સહકાર મળી રહ્યો.

સન 1994 માં તેમને સેંટ ઝેવિયર્સ હાઈસ્કૂલ મિર્ઝાપુર ખાતે શિક્ષક તરીકેનો કાર્યભાર સોંપવામાં આવ્યો. અહીં તેમણે શિક્ષક અને યુવા પ્રવૃત્તિઓના સંકલન કર્તા તરીકેની બેવડી જવાબદારીઓ સફળ રીતે અદા કરી જાણી, જેની શાહેદી આજે પણ આ વિસ્તારના લોકો પુરે છે.

સન 1996 માં ફા. ઝેવિઅર મંજુરન દ્વારા” અખિલ ગુજરાત યુવા સંમેલન ” બોલાવવામાં આવ્યું તેમાં પણ ફા. ટાઇટસે કોરકમિટિનો હિસ્સો બની જરૂરી સેવાઓ પુરી પાડી. યુવકો પ્રતિ તેમનો લગાવ, સેવાઓ અને ક્ષમતાને લક્ષમાં લેતાં સન 1997 માં તેમને આ સંઘના વડા તરીકેનો સમગ્ર કાર્યભાર સોંપવામાં આવ્યો.

સન 1998 માં શ્રદ્ધા ઘડતરના ભાગરૂપે અમદાવાદ ધર્મપ્રાંતમાં 4 દિવસની રિટ્રીટનું આયોજન કરવામાં આવ્યું જેમાં 1150 જેટલાં યુવકોએ પૂરેપૂરો સમય ભાગ લઈને માતા ધર્મસભામાં યુવકોની શામેલગીરીનો પરચો દેખાડેલો. ધાર્મિક રિટ્રીટમાં આટલી મોટી સંખ્યામાં યુવકોની ઉપસ્થિતિનો આ પ્રથમ બનાવ હતો.

સન 1999 માં તેમને પેટલાદ મરિયમપુરાની સેંટ મેરીઝ હાઈસ્કૂલના આચાર્ય તરીકે મુકવામાં આવ્યા. અહીં નોંધવા જેવી બાબત એ ઘટેલી કે માત્ર 7 જ દિવસમાં સ્થાનિક લોકભાગીદારી થકી 9 લાખ રૂપિયા જેટલી માતબર રકમ એકઠી કરીને અમદાવાદ ધર્મપ્રાંતમાં પહેલવહેલું કોમ્પ્યુટર સેન્ટર ઉભું કરેલું. પેટલાદ વિસ્તારમાં આજે કોમ્પ્યુટર ક્રાંતિ સર્જાઈ હોય તો તેનો યશ મહદ અંશે ફાધર ટાઇટસને ફાળે જવો જોઈએ.

સન 2000 ની સાલમાં તેમને World Youth day માં ભાગ લેવા માટે રોમ મોકલવામાં આવ્યા. દુનિયાના યુવા વર્ગની ખૂબીઓ અને ખામીઓનો પરચો તેમને અહીં લાદ્યો હશે તેવું અનુમાન અયોગ્ય તો નથી જ. આ અરસામાં તેઓ ” તેજે રિટ્રીટ ” માં સહભાગી બનવા ફ્રાન્સ પણ ગયા.

સન 2001 માં તેમણે અમદાવાદ ધર્મપ્રાંતના યુથ ડાયરેક્ટરનું પદ છોડ્યું ને તરતજ ધર્માધ્યક્ષની આજ્ઞાને અનુસરીને ” પારિવારિક ખ્રિસ્તી સમાજ ” ( S.C.C. ) ના નિયામક બન્યા. આ સંઘનું 750 જેટલાં આગેવાનોનું પ્રથમ અધિવેશન તેમણે પેટલાદ ખાતે બોલાવ્યું અને લોકો મધ્યે પારિવારિક ખ્રિસ્તી સમાજની ઓળખ ઉભી કરી.

સન 2004 થી 2006 દરિમયાન તેમને સેંટ ઝેવિયર્સ ચાવડાપુરાના આચાર્ય તરીકે નિમવામાં આવ્યાં. ચાવડાપુરામાં આજે અંગ્રેજી માધ્યમની શાળા ખૂબ વખણાય છે તેને ઉભી કરવાનો, ગુણવત્તાયુક્ત શિક્ષણ થકી લોકો મધ્યે તેની છાપ છોડવાનો સઘળો શ્રેય ફાધર ટાઇટસના અથાગ પ્રયત્નોને ફાળે જાય છે. ચાવડાપુરાના પોતાના કાર્યકાળમાં 5 મહિના માટે તેઓ ન્યુયોર્ક ગયા.

સન 2006 થી સતત સાત વર્ષ માટે એટલે કે 2013 સુધી તેમણે કરુણા નિકેતન હાઈસ્કૂલ બાલાસિનોરનું આચાર્ય પદ નિભાવ્યું. આ સમયગાળા દરમિયાન તેઓ વેસ્ટર્ન રીઝન કેથોલિક કાઉન્સિલ ( W.R.C.C. ) ના સેક્રેટરી પણ બન્યા. સન 2009 માં આખાદેશ માટે ગૌરવી ઘડી આવી હતી. સમગ્ર દેશમાં ઈસુના વધામણાંના ભાગરૂપે ગોવા ખાતે ” ઇસુ મહોત્સવ ” ઉજવાયો હતો. રાષ્ટ્રકક્ષાની આ ધાર્મિક ઇવેન્ટનો સમગ્ર દોરી સંચાર ફાધર ટાઇટસે બાલાસિનોરમાં બેઠાબેઠા કર્યો હતો.

પોતાના વિદ્યાર્થીઓ પ્રત્યેનો લગાવ દર્શાવતી એક ઘટના બાલાસિનોર ખાતે 31 જાન્યુ, 2009 ના રોજ ઘટી હતી. ડૉન બોસ્કો ની ફિસ્ટમાં ભાગ લેવા તેઓ જીપ લઈ ઘરે જવા નીકળ્યા હતા. ડાકોર પહોંચતાંવેંત તેમને બાલાસિનોરથી સમાચાર મળ્યા કે 5 છોકરાઓને પેટમાં દુઃખે છે. ફાધરે સલાહ સુચન કરી પોતાની સફર ચાલુ રાખી. થોડી મજલ કાપી ને પાછા સમાચાર મળ્યા કે 7 છોકરાને પેટમાં દુઃખે છે. આમ આણંદ સુધી પહોંચવા આવ્યા ત્યાં સુધીમાં તો 40 જેટલા છોકરાઓને પેટમાં દુઃખવાને કારણે હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવા પડ્યાં છે તેવા સમાચાર મળ્યા. પછીતો કહેવું જ શું ? ફાધરે આણંદ થી આગળ વધવાનું માંડી વાળીને સીધા બાલાસિનોર હોસ્પિટલમાં પહોંચી ગયા ને ફરજ પરના તબીબને કોઈપણ ભોગે પોતાના વિદ્યાર્થીઓની સારામાં સારી સારવાર કરવા ભલામણ કરી. સાંજ સુધીમાં તો તમામ વિદ્યાર્થીઓને સારવાર બાદ હેમખેમ હોસ્પિટલમાંથી રજા આપી દેવામાં આવી. બોલો, શું કહેવું ??

સન 2013 ના જૂન માસથી આજ સુધી તેઓ સેંટ ઝેવિયર્સ મિર્ઝાપુર અમદાવાદનું આચાર્યપદ શોભાવી રહ્યાં છે. સાહસ, સમર્પણ, આવડત એવમ કંઈક કરી છૂટવાની ઝંખનાથી ઓતપ્રોત થઈને અમદાવાદ ધર્મપ્રાંતના વિકાસમાં પોતાનો સિંહફાળો આપનાર ઊંચા ગજાના, નોખા વ્યક્તિત્વના માલિક ફાધર ટાઇટસ ડી’કોસ્ટાને આજના ગૌરવી પ્રસંગે અઢળક શુભકામના. પ્રભુ તેમના સંન્યસ્ત જીવનની સાર્થકતાને ચારચાંદલગાવે તેવી અભ્યર્થના.

– હસમુખ ક્રિશ્ચિયન. ” રિશ્તા ” રૂદણ, કઠલાલ.

spinner
18157107_1332387140173936_310581975182575311_n.jpg
18192359_1332387313507252_4034924794664022289_o.jpg
18192591_1332387850173865_5871893283747601501_o.jpg
Fr.Titus25thpriesthood.jpg
Picture1-ShaileshVania.jpg
Picture2-ShaileshVania.jpg
18156506_1332386993507284_1348544985780184001_o.jpg
18157107_1332387140173936_310581975182575311_n.jpg
18192359_1332387313507252_4034924794664022289_o.jpg
18192591_1332387850173865_5871893283747601501_o.jpg
Fr.Titus25thpriesthood.jpg
Picture1-ShaileshVania.jpg

Gujarat Christian Federation of America, Inc. has selected a new committee.

Congratulations to Gujarat Christian Federation of America, Inc. to select a new committee. The Federation needed a new and fresh and responsible team after the death of the founder and Chairman Mr. Linus Taylor.   We wish the new committee all the best. May God bless them and guide them for the community work.

 

GARAVI NAVKRANTI ISSUE 13-14 – 2017 – ગરવી નવક્રાન્તિ અંક ૧૩-૧૪ – ૨૦૧૭

GARAVI NAVKRANTI ISSUE 13 – 2017 – ગરવી નવક્રાન્તિ અંક ૧૩ – ૨૦૧૭

GARAVI NAVKRANTI ISSUE 14 – 2017 – ગરવી નવક્રાન્તિ અંક ૧૪ – ૨૦૧૭

‘I’m Lopez, 100 and not out’ – News from – UCANEWS.COM

News from – UCANEWS.COM

‘I’m Lopez, 100 and not out’
Father Lopez De Pariza at his residence in Anand, in India’s Gujarat state. Local Catholics are planning programs to celebrate his turning 100 on May 13. (Photo by Binu Alex)

Spanish Jesuit missionary Father Lopez De Pariza came to India in 1951 at the age of 34.

Binu Alex, Ahmedabad 

India 

April 6, 2017

An unusual heatwave made March unpleasant in India’s western Gujarat state. But Jesuit missionary Father Lopez De Pariza is undeterred as he sits by the side of an open window continuing his routine — reading the newspaper.

At the third floor of the Jesuit residence, Father Pariza walks daily to their small library with help of a walker. At the age of 100, this is part of his exercise. And then he immerses himself in the paper until he reads every page.

A movement inside his room makes him look up. “My name is Lopez. I am a 100 and not out.” As if by instinct, his first words were in Spanish, his mother tongue.

Father Pariza came to India from Spain in 1951 at the age of 34. On May 13 this year, he turns 100. His fellow priests and former parishioners are planning a celebration to mark the occasion.

Among the 12 Jesuits at the residence in Anand district, Jesuit Brother Saul Abril is the closest to Father Pariza. Brother Abril is a fellow Spaniard and just 14 years younger. They can speak both local Gujarati and Spanish with the same fluency.

Father Lopez De Pariza in conversation with his compatriot Jesuit Brother Saul Abril at their residence in Anand, in India’s Gujarat state. (Photo by Binu Alex)

Brother Abril is happy that Father Pariza’s 100th birthday celebrations will coincide with Pope Francis’ visit to the Fatima shrine in Portugal. The papal visit will mark the centenary of the apparition of Our Lady to three shepherd children.

The same day when Pope Francis is scheduled to offer a midnight Mass at a farming town, parishioners back in Anand, the “milk capital of India,” will celebrate the life of a missionary they have cherished for three generations.

The babies born when Father Pariza arrived in India are now in their late 60s, their parents are dead or ailing and they are having grandchildren. All remember how Father Pariza cycled to their parish and spent time with them.

Local people in Kheda region vouch for Father Pariza’s sharp memory. He could remember three generations of each member of his parish — nearly 5,000 Catholics — by their first name.

Though the Jesuit priest has fought age head on, he has had a few falls late last year that have left him with partial memory loss. A reason why Father Pariza has his portrait on his door is so that he can identify his room each time he walks along the veranda.

But now he has backup: Samuel Jivabhai Christian, the caretaker of the residence. Samuel has been with him since 1994 and each morning accompanies him as he walks to the library for his routine reading.

When certain news stories upset him, Father Pariza shares his frustration with Samuel. Today the aged man is angry that an airline company did not allow two teenage girls to board a flight because they were wearing leggings. “How can anyone dictate what to wear or where to go,” Father Pariza asked Samuel.

The door of the room where Spanish Jesuit Father Lopez De Pariza lives. The photo helps the missionary, who turns 100 this year, recognize his room. (Photo by Binu Alex)

Born in Bilbao, the capital city of Biscay, a province of Spain located just south of the Bay of Biscay, newspapers have been Father Pariza’s source of information about the world while living in this remote corner of India.

He grew up to become an industrial engineer but joined the Jesuits and became a priest in 1933. He witnessed the 1936 Spanish Revolution when he was in Belgium learning Latin. Nearly 8 million people participated directly or indirectly in the Spanish Revolution but in less than nine months it was crushed.

After being ordained a priest, his choice was to go to Japan or China. But Father Pariza was instead sent to India and arrived in Mumbai on Jan. 26, 1951; exactly one year after India was declared a republic. Since then he has been in and around the Kheda regions of Gujarat.

Jayesh Macwan, a 40-year-old Catholic and electrician in Anand says he remembers how Father Pariza used to roam around on an Indian bicycle and pray at any time of the day.

Inside the kitchen, a middle-aged woman cleaned cauliflowers, tomatoes, carrots and potatoes. “Some of these will be cut and boiled for Father Pariza,” she said.

Brother Abril cuts in to explain the diet of his special companion. “He has a good appetite. He eats well and likes good food but as usual we all avoid spicy food. She knows that,” he said.

The temperature outside unusually soared to 43 degrees Celsius but Father Pariza was still glued to the newspaper — reading the sports page — most probably sensing an Indian victory over the Australians in the test match at Dharamshala.

News from – UCANEWS.COM

My father Mr. Joseph Parmar paid visit to 99 years old Fr. Pariza during his visit to India in March 2017 and remembered the old memories.

Picture taken by my cousin Dinesh Parmar

મારું જીવન…મારાં સ્વજન…મારો સમાજ…મારું જગત…૨૦૦૪ થી આ જાળું ગૂંથી રહ્યો છું…